vieleers.net

Tja, je zou kunnen zeggen dat we nu na 8,5 maand ons evenwicht wel gevonden hebben. Het dagelijkse leven gaat best soepel. Ik had de eerste 4 maanden niet kunnen vermoeden dat ons avondritueel zo’n vaste vorm zou krijgen en dat beide dames elke dag om dezelfde tijd zouden slapen. Had nooit gedacht dat we zo snel met twee kinderen de deur uit zouden kunnen komen en ze allebei tegelijk onder de douche zouden kunnen doen. En hoewel ik blij was met onze werkster is ons huis, nu ze weg is, niet eens echt viezer geworden. Zelfs in het huishouden hebben we onze draai gevonden.

Ik was verbaasd dat Malin zomaar hele nachten in haar eigen kamer durfde te slapen, en blij dat we haar na 2 weken weer bij ons legden omdat dat ons toch meer rust gaf. Dat we het lef hebben om een ander huis, buiten Amsterdam, te kopen kan ik nog steeds niet geloven.

En niet alleen wij ouders hebben ons evenwicht gevonden, ook Inte is heel hard bezig om het hare te vinden. Vijf seconden los staan, 10 seconden los staan, los staan en door je knieen buigen, los staan en het speeltje boven je hoofd tillen, ze kan het allemaal en oefent stug door met de vastberadenheid die haar zo eigen is.

Iets minder evenwichtig is het humeur van Malín. Ze blijft het lastig vinden zo’n zusje waar ze niet te ruw mee mag spelen, wat er met haar speelgoed vandoor gaat en waar haar ouders telkens mee bezig zijn als zij zo graag wil dat ze haar voorlezen. Maar ook zij weet steeds beter aan te geven dat ze moe is, gaat mee naar Artis zonder luier aan, heeft echte en fantasie vriendjes en kan steeds beter op één been staan.

Kortom, het gaat goed met ons!

De laatste foto’s van twitter kun je trouwens hier zien

Binnekort gaat het gebeuren. Ons heerlijk lichte appartement in de fijnste wijk van Amsterdam, de Watergraafsmeer, gaat de verkoop in. Het wordt ons toch wat te klein en een tuin lonkt. Dat betekent helaas wel dat we de stad uitgaan richting Amstelveen Weesp, want hier zijn de huizen met tuinen een stuk boven ons budget.

Dus mocht je iemand weten die een huisje zoekt met een ruime woonkamer van 9,5m meter lang, veel licht, vrij uitzicht, twee slaapkamers, moderne strakke keuken en balkon op het zuid-westen. Lamarckhof 4-2hg is ideaal en heerlijk wonen tegen een redelijke prijs binnen de Ring A10!

2 slaapkamers, 68 m2, vraagprijs €218.000

De echte foto’s moeten nog genomen worden maar hier alvast een voorschot

Ik niet hoor. Ik heb geen horloge en kijk niet op de klok. Ik reken niet op een vast ritme en heb zeker geen haast om ze groot te zien worden. Klein is juist zo fijn!

Maar die kinderen van mij worden blijkbaar stiekem geboren met een klokje in hun buik. En ze zijn niet bang om die te gebruiken ook. Na de eerste zes weken mama-plakken ging Intje wat duidelijkere slaapjes doen. Je kon de klok erop gelijk zetten, na een uur wakker zijn ging ze drie kwartier slapen. De laatste paar weken is het ietsje verschoven. Ze slaapt nog even lang maar blijft nu twee uur wakker. Een enkele keer plakt ze twee slaapjes aan elkaar. Ook ‘s nachts is ze de regelmaat zelfe. Elke twee uur moet er gedronken worden. En daarna graag een stukje van mama af liggen want anders kan ze niet naar haar buik draaien omdat mama in de weg ligt.

Tijdsbesef volop dus. Maar de laatste weken overdrijft Inte een beetje. Ze heeft blijkbaar niet alleen tijdsbesef maar ook behoorlijke haast met haar ontwikkeling. Alsof haar snelle groei en postuur nog niet voldoende indrukwekkend waren.

Begin augustus zaten we op de bank en zei Martijn: ‘kijk als ik haar loslaat blijft ze gewoon rechtop tegen me aan zitten’. Leuk ze kon blijven zitten dus, met enige steun dat wel.

Maar eenmaal het zitten ontdekt was het hek van de dam. Afgelopen dinsdag zat ze plotseling maar niemand had haar zo neergezet. De dagen daarna bleek al snel dat ze het trucje doorheeft, mevrouw gaat zelf zitten. Tel dat op bij het omrollen (beide kanten), het kruipen en het eerste tandje wat deze week doorkwam en je hebt een indrukwekkende staat van dienst voor een ‘net-geen-zes-maandertje’.

Dus begon ze dit weekend met optrekken tot staan (aan je knie, aan de tv, aan de tafel). Als je haar handen vasthoudt staat ze en zet zelfs een of twee stapjes. Deze dame heeft HAAST! En ik, ik vind het niet eerlijk. Ik wil mijn baby terug.

PS. En verder ging ik weer werken. Weet nog niet of ik daar blij mee ben. Ik weet wel dat Malín een lieve grote zus is en dat mijn Blackberry niet zulke mooie foto’s maakt (waarvoor excuus)